Het zand dat zingt: een korte film over geluid, 528 Hz en dansers uit de jaren twintig

Hoe ziet geluid eruit? We maakten er een korte film over. 🎧 Het mooist met koptelefoon.

Zingend zand

In 1787 strooide de natuurkundige Ernst Chladni zand op een metalen plaat en streek met een vioolstok langs de rand. De plaat begon te zingen en het zand kwam in beweging. Het verzamelde zich op de lijnen waar de plaat stilstond, en vormde figuren die nog nooit iemand had gezien. Elke toon tekende zijn eigen patroon.

Dat is cymatica: geluid zichtbaar gemaakt. Hetzelfde gebeurt in het water op onze subwoofers, elke ORACLE-avond (lees meer).

De dans luistert terug

Een eeuw na Chladni ontdekten vrije dansers zoals die in de film hetzelfde geheim: blootsvoets op het gras, in de geest van Isadora Duncan. Beweeg niet óp de muziek. Laat haar dóór je heen bewegen.

Wij denken dat het lichaam werkt als die plaat. Als het geluid klopt en de ruimte open is, vindt beweging haar eigen vorm. En de groep ook.

Wat je hoort

• Een toon van 528 Hz; het zand op de plaat vormt het figuur van die frequentie.
• Een binaurale beat van 6 Hz in het thetabereik: 525 Hz in je linkeroor en 531 Hz in je rechteroor. Je brein hoort het verschil van 6 Hz, maar alleen via een koptelefoon.
• Dezelfde 6 Hz als zachte puls, zodat je hem ook via je telefoonspeaker voelt.
• Een drone op de boventoonreeks, de natuurlijke boventonen die elk instrument tot leven brengen.

We bieden dit aan als uitnodiging om te ontspannen en te luisteren, niet als behandeling.

Kom dansen

Wil je het liever in je lijf voelen dan op een scherm? Bekijk de komende events en dans met ons in de Mariakapel in Nijmegen. 🔮

Archiefbeelden: Prelinger Archives (publiek domein). De Chladni-plaat is een simulatie.